Cesarzowa Japonii Sadako Kujo (九条節子) wywodziła się z rodu Fujiwara. Jako honorowa przewodnicząca Japońskiego Czerwonego Krzyża uczestniczyła w ewakuacji z Syberii osieroconych polskich dzieci, pozostawionych tam wskutek wojny domowej wywołanej rewolucją bolszewicką. Dzięki niej i innym, również mnichom z buddyjskiego towarzystwa Fukudenkai, dzieci otrzymały opiekę medyczną i schronienie w Tokio oraz Osace. Cesarzowa odwiedzała je, przekazywała dary i wsparcie finansowe. W 1939 roku sprzeciwiła się udziałowi Japonii w II Wojnie Światowej. Zmarła 17 maja 1951 r. W lipcu 2002 roku Polskę odwiedził Cesarz Japonii Akihito z Cesarzową Michiko. W warszawskiej Ambasadzie spotkali się z trójką spośród 756 „Dzieci Syberyjskich”, które przeżyły dzięki tej nieocenionej pomocy.
Yip Sing Cheuk (葉成灼), jeden z wielu uczniów Yip Man'a pracował w Hong Kong'u jako solicytator. Jego dom położony przy ulicy Siu Fai Toi (肇輝臺) w zamożnej dzielnicy Wan Chai (灣仔區) był ostatnim miejscem, w którym Yip Man nauczał aż do śmierci w 1972 roku. Grupa treningowa, którą zorganizował składała się z prawników oraz osób zaufanych, powiązanych z tym środowiskiem, adwokatów i radców prawnych. Stworzyli oni swojemu sifu najbardziej dogodne i komfortowe warunki zajęć na końcowym etapie pracy trenerskiej. Fakt ten zwraca uwagę socjologów, jak na przestrzeni lat 1950-1972 zmieniała się struktura uczniów Yip Man'a i prestiż jego stylu. Zaczynał tam od statusu osoby bezrobotnej, a następnie szkolenia niższego personelu restauracji i herbaciarni.
Dr Shirō Ishii (石井 四郎) japoński lekarz i mikrobiolog był twórcą jednostki 731, która 8 kwietnia 1939 roku powołała Oddział 8604 prowadzący zbrodnicze eksperymenty zagrażające życiu ludności Guangdong (廣東). Zamaskowna siedziba mieściła się w części medycznej Uniwersytetu Sun Yat Sen'a (中山大學) w Guangzhou. Jej oficjalna, fałszywa nazwa, to Oddział Zapobiegania Epidemii i Oczyszczania Wody Południowych Chin. Pod pozorem badań sanitarnych i uzdatniania wody więziono tam Chińczyków, głodzono oraz infekowano chorobami zakaźnymi. Formacja odpowiada też za masową śmierć w obozie dla uchodźców i stacji kwarantanny w Nanshitou (南石头) niedaleko Guangzhou, gdzie testowano toksyny na cywilach wysiedlonych z Hong Kong'u i innych miejscowości.
Najbardziej znany aktor Opery Pekińskiej, odtwórca ról kobiecych Mei Lan Fang (梅蘭芳), ceniony również przez Mao Tse Tung'a (毛澤東) odnosząc się do tragicznej historii aktora Opery Kantońskiej Lee Man Mao (李文茂) powiedział, że: „Krew pana Lee Man Mao i niezliczonych rewolucyjnych męczenników w tym samym czasie i po nim nie poszła na marne. Nasza społeczność operowa jest również dumna, że mieliśmy kiedyś tak niezwykłe postacie, jak pan Lee Man Mao”. Skądinąd wiemy, że jako jeden z przywódców Powstania Tajpingów zginął w 1858 roku od ran doznanych w boju z siłami mandżurskimi pod Guilin (桂林). Mei Lan Fang wyraził tym swój szacunek i upamiętnił Lee Man Mao jako bohatera łączącego świat sztuki z realną walką, oraz poświęceniem na rzecz wolności narodu chińskiego.
W sierpniu 2026 roku social media obiegła niepokojąca informacja, że w wieku 81 lat zmarł mistrz Wing Chun kungfu, sigung (师公) Cheung Mou Kan (張務勤). Inne jego imiona, to Cheung Chut i Ah Chut. Był synem Cheung Bo (張保), Wielkiego Mistrza stylu dwunastu oddzielnych form Sap Yee San Sik (十二散式), zwanego zamiennie Sap Yee San Sao (十二散手), słynnego pierwszego nauczyciela Sum Nung'a. Po śmierci ojca, Cheung Mo Kan był nauczany boksu Wing Chun bezpośrednio przez sifu Sum Nunga, jako syn jego trenera. Poza umiejętnościami kungfu poznał też tajniki tradycyjnej medycyny chińskiej Dit Da Jow (跌打酒), którą praktykował. W środowiskach południowych sztuk walki, w Guangzhou oraz Foshan został zapamiętany jako mistrz senior.
