Najbardziej znany aktor Opery Pekińskiej, odtwórca ról kobiecych Mei Lan Fang (梅蘭芳), ceniony również przez Mao Tse Tung'a (毛澤東) odnosząc się do tragicznej historii aktora Opery Kantońskiej Lee Man Mao (李文茂) powiedział, że: „Krew pana Lee Man Mao i niezliczonych rewolucyjnych męczenników w tym samym czasie i po nim nie poszła na marne. Nasza społeczność operowa jest również dumna, że mieliśmy kiedyś tak niezwykłe postacie, jak pan Lee Man Mao”. Jako jeden z przywódców Powstania Tajpingów zginął on w 1858 roku w wyniku ran odniesionych w boju z siłami mandżurskimi pod Guilin (桂林). Mei Lan Fang wyraził tym swój głęboki szacunek i upamiętnił Lee Man Mao jako bohatera łączącego świat sztuki z realną walką, oraz poświęceniem na rzecz wolności narodu chińskiego.
W sierpniu 2026 roku social media obiegła niepokojąca informacja, że w wieku 81 lat zmarł mistrz Wing Chun kungfu, sigung (师公) Cheung Mou Kan (張務勤). Inne jego imiona, to Cheung Chut i Ah Chut. Był synem Cheung Bo (張保), Wielkiego Mistrza stylu dwunastu oddzielnych form Sap Yee San Sik (十二散式), zwanego zamiennie Sap Yee San Sao (十二散手), słynnego pierwszego nauczyciela Sum Nung'a. Po śmierci ojca, Cheung Mo Kan był nauczany boksu Wing Chun bezpośrednio przez sifu Sum Nunga, jako syn jego trenera. Poza umiejętnościami kungfu poznał też tajniki tradycyjnej medycyny chińskiej Dit Da Jow (跌打酒), którą praktykował. W środowiskach południowych sztuk walki, w Guangzhou oraz Foshan został zapamiętany jako mistrz senior. Niech spoczywa w pokoju.
Po lewej stronie koloryzowane zdjęcie z 1869 roku przedstawiające widok na Świątynię Fei Lai Si (飛來寺) w Qing Yuan (清遠). Zabudowania są usytuowane nad brzegiem rzeki Bei Jiang (北江), przepływającej przez prowincję Guangdong. Jej długość wynosi około 350 km. Wraz z rzekami Xi Jiang (西江) i Dong Jiang (东江) należy do systemu Rzeki Perłowej Zhu Jiang (珠江), gdzie współtworzy deltę, która uchodzi do Morza Południowochińskiego. To historyczne miejsce zostało zmyte przez powódź, która wydarzyła się w 1997 roku. Odbudowę przeprowadzono na wyższej kondygnacji niż pierwotne położenie. W Fei Lai Si przebywał Bodhidharma i mnich Chi Sin, stąd często mówi się, że jest to Południowy Shaolin. Na pierwszym planie dżonka wyposażona w długie tyczki. Foto: John Thomson
W dniu 17 maja 1959 roku 18-letni Bruce Lee narodowości Han, po latach spędzonych w Hong Kong'u powrócił do San Francisco, gdzie się urodził 20 listopada 1940 roku i mieszkał przez pierwsze trzy miesiące. We wtorkowe popołudnie 30 czerwca 2026 roku Gubernator Kalifornii Gavin Newsom podpisał doniosły akt prawny, który ustanowił 17 maja „Dniem Bruce'a Lee”. O wydarzeniu poinformowało biuro Matta Haneya, członka Zgromadzenia Stanowego Kalifornii reprezentującego San Francisco. Obchody dedykowane tej postaci mają zachęcać instytucje i społeczności do organizowania wystaw oraz imprez publicznych, które będą podkreślać wkład Bruce'a Lee w budowę mostu pomiędzy kulturami Wschodu i Zachodu, oraz pokonywanie uprzedzeń rasowych. Foto: Seattle, 1961
Wojciech Męciński, jezuita znany jako Alberto Polacco, był pierwszym Polakiem, który dotarł do Japonii i tam zginął za wiarę. W 1620 roku ropoczął studia prawnicze w Padwie. Sześć lat później w Portugalii ukończył studia teologiczne. W 1633 roku dotarł do Indii. Tam pracował charytatywnie w przytułkach dla biedoty. Po rocznym pobycie w Wietnamie, udał się w 1636 roku do Makau, skąd odpłynął do Japonii. Podczas rejsu Holendrzy uprowadzili jego statek na Tajwan. W trakcie przewozu więziennego na Jawę uciekł Holendrom. W Kambodży prowadził misję, gdzie zyskał wsparcie króla. W 1642 roku przez Filipiny, w przebraniu Chińczyka dotarł do Kagoshimy na Kiusiu. Tam został aresztowany przez służby Shōgun'a Iemitsu Tokugawy. Zamęczony w wyniku bestialskich tortur, zmarł w Nagasaki 23 marca 1643 roku.
